مسأله 179 - اگر چيزى را آب بكشد و يقين كند پاك شده و بعد شكّ كند كه عين نجاست را از آن بر طرف كرده يا نه ، آن چيز پاك است در صورتى كه موقع آب كشيدن متوجّه بر طرف كردن عين نجاست بوده است . مسأله 180 - زمينى كه آب روى آن جارى نمىشود ، اگر نجس شود با آب قليل پاك نمىگردد ، ولى زمينى كه روى آن شن يا ريگ باشد ، چون آبى كه روى آن مىريزند از آن جدا شده و در شن و ريگ فرو مىرود ، با آب قليل پاك مىشود ، امّا زير ريگها نجس مىماند . مسأله 181 - زمين سنگ فرش و آجر فرش و زمين سختى كه آب در آن فرو نمىرود ، اگر نجس شود با آب قليل پاك مىگردد ، ولى بايد به قدرى آب روى آن بريزند كه جارى شود ، و چنانچه آبى كه روى آن ريخته‌اند از سوراخى بيرون رود همه زمين پاك مىشود ، و اگر بيرون نرود جايى كه آبها جمع مىشود نجس مىماند و براى پاك شدن آنجا بايد گودالى بكنند ، كه آب در آن جمع شود ، بعد آب را بيرون بياورند وگودال را با خاك پاك پر كند . مسأله 182 - اگر ظاهر نمك و سنگ و مانند آن نجس شود ، با آب كمتر از كر هم پاك مىشد . مسأله 183 - اگر شكر آب شده نجس را قند بسازند و در آب كر يا جارى بگذارند پاك نمىشود . 2 - زمين مسأله 184 - زمين با سه شرط كف پا و ته كفش نجس را پاك مىكند : اوّل آن كه زمين پاك باشد ، دوم آن كه خشك باشد ، سوم آن كه اگر عين نجس مثل خون و بول ، يا متنجس مثل گلى كه نجس شده در كف پا و ته كفش باشد ، به واسطه راه رفتن يا ماليدن پا به زمين بر طرف شود ، و نيز زمين بايد خاك يا سنگ يا آجرفرش و مانند اينها باشد و با راه رفتن روى فرش و حصير و سبزه ، كف پا و ته كفش پاك نمىشود .